ارائه‌ای از بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال 30NAMA.com
برو بخواب.
خسته نیستم.
خیلی‌خب.
بیا یه دستان بسازیم.
- شروع کنم؟ - بله.
یه زمانی یه روستایی بود
توسط ساکنانش متروک شده بود...
حتی موش‌ها هم رفته بودن.
روستا ساکت و متروک موند، سال‌ها پس از سال‌ها.
بارون به خیابون‌ها کوبیده می‌شد،
هر ردی از هر انسانی رو می‌شست.
وقتی موش‌ها پاک شدن، پرنده‌ها به روستا هجوم آوردن.
خیلی زیاد بودن، تقریباً آسمون رو پوشونده بودن.
شب بود، تو تمام مدت روز.
اما بعدش، از یه خونۀ کوچیک...
یه بچه کوچک در رو باز کرد.
تنها کسی بود که جا گذاشته شده بود.
مادرم 38 سالش بود وقتی که مرد.
تو سن امروزم، میتونستم پدرش باشم.
خیلی چیزها تو اورشلیم اتفاق افتاده.
شهر نابود شد، دوباره ساخته شد،
نابود شد و بازم دوباره ساخته شد.
کشورگشایی بعد از کشورگشایی دیگه میومد، یه مدتی حکمرانی میکرد،
چندتایی دیوار جا میذاشت، چندتایی برج،
چندتایی ترک تو سنگ‌ها،
و بعدش ناپدید میشد.
مثل مه صبحگاهی پایین دامنه‌ها.
اورشلیم یه بیوه سیاهه،
که معشوقه‌هاش رو تا وقتی درونش هستن می‌بلعه.
- دیر کردیم. - پسره، آریه.
مادرم تو محله ریونه بزرگ شد،
که قبلاً تو لهستان بود، و حالا تو اکراینه.
دوران بچگیش اونجا با کلماتی مثل اینا ساخته شده بود...
لوسترها، خدمتکارها،
راز،
سودای عاشقانه...
وقتی احساسات ضد یهودی تو اروپا گسترش پیدا کرد...
مادرم رویای اسرائیل رو داشت...
به عنوان سرزمینی از شیر و عسل...
جایی که پیشگام شکوفه صحرا میساخت...
اون پیشگام رو به عنوان یه شاعر، کارگر، انتقلابی،
متولد شده برای زمین‌های کشاوزی و جنگی به یه شکل،
اما همینطور احساساتی و خردمند تصور میکرد.
بعد از این که مادرم و خانواده‌ش از اروپا فرار کردن،
تو جنگل سوسنکیِ لهستان،
جایی که مادرم و خواهرهاش،
یه زمانی عاشق جمع کردن قارچ‌ها و توت‌ها بودن،
و خوابیدن تو کیسه خواب‌ها
کنار رودخونه زیر ستاره‌ها.
آلمانی‌ها، لیتوانیایی‌ها و اکراینی‌ها،
با مسلسل‌ها شروع به شلیک کردن،
و 23,000 یهودی رو تو دو روز کشتن.
تقریباً تمام کسایی که مادرم تا حالا شناخته بود رو کشتن.
یک میلیون بچه...
یه میلیون بچه رو مثل تو کشتن!
اورشلیم، 1945، تخت قیمومیت بریتانیا.
روز خوش خانم. میشه لطفاً شماره 648 تل آویو رو داشته باشم؟
لطفاً یه دقیقه صبر کنید آقا.
آقای نشاشیبی تو راهن.
البته که صبر میکنم اما مردم اونور هم
انتظار میکشن.
خیلی زوده آریه.
طول میکشه که ارتباط برقرار شه.
چی میشه اگه همین الآن وصلمون کنن
و هیچکسی هنوز اونجا نباشه؟
الو؟ سوی؟
- در حال صحبت. - آریه هستم، از اورشلیم.
- بله، آریه. سلام. - سوی هستم. چه طوری؟
اینجا همه چیز خوبه.
- داریم از داروخانه زنگ میزنیم. - از خواهرم بپرس چطوره.
تو تل آویو چه خبره؟
همه چیز خوبه. چیز خاصی نیست.
زندگی.
بی‌خبری خبر خوبیه. اینجا هم خبری نیست.
یه زمان برای تماس بعدی مینویسیم و مشخص میکنیم.
مواظب خودتون باشید.
- خوب باشید. - شما هم.
در واقع اونا مطمئن نبودن که بازم با هم حرف میزنن یا نه.
میتونست شورش باشه، یا قتل عام.
بریتانیایی‌ها میتونستن به ما خیانت کنن.
حکومت نظامی به زودی شروع میشه.
سلام.
- عصر بخیر. - عصر بخیر.
درها رو ببندید! لطفاً پنچره‌ها رو ببندید.
همه‌شون رفتن.
مثل این که ریونه فقط یه رویا بود.
اینجاست.
کتاب جدید، بازار گرمی مطبوعات.
اولین کتاب من.
رمانی با ادبیات عبری.
مثل داشتن یه بچه جدیده.
والدینم رو دعوت میکنم.
"به برادر و معلمم، دیوید
که در تاریکی از دست دادم."
کی گفته که عموت
تنها عضو دانشگاهی مهم تو خانواده میشه؟
خب، این فقط اولین چاپمه.
و آخرین نیست.
سوپ روسیت خوبه. بد نیست...
تقریباً خوشمزه‌ست.
اما حتی خدمتکارهای غیر یهودی خونه‌های یهودی‌ها
میدونن که سوپ روسی باید ترش باشه و یه کم به شیرینی بزنه.
هیچوقت شیرین نباشه و به ترشی بزنه.
مثل لهستانی‌ها که همیشه شکر اضافه میکنن، بدون هیچ نظم یا دلیلی.
حتی ترب کوهی رو هم با اضافع کردن مربا بهش خراب میکنن.
بیاید به افتخار کتاب جدید بنوشیم.
- سلامتی. - تبریک.
اگه قرار باشه بین دروغ گفتن به کسی یا توهین بهش یکی رو انتخاب کنی،
انتخاب کن که بخشنده باشی.
اجازه دارم دروغ بگم؟
بعضی اوقات... بله.
بهتره که احساس داشته باشی تا این که صادق باشی.
بیا، میخ رو نگه دار.
مزرعه خودمون رو میسازیم
و با تلاش خودمون "نان از زمین به دست می‌آوریم."
رو به جلو!
میدونی معنی کلمه "کادیما" میشه رو به جلو؟
اما...
اما در واقع از کلمه "کدم" مشتق میشه،
که به "زمان‌های باستانی" اشاره داره.
آه!
پس سخنگوی یهودی در واقع رو به جلو از گذشته نگاه میکنه.
- جالبه، نیست؟ - بله.
آسیب دیدی؟
آریه؟
زیر این همه عرق میتونی منو تشخصی بدی؟
اینو نگاه کن.
ها!
همینه!
پدرم یه بار بهم گفت،
"آموس، رابطه ریشه لغات به هم رو در نظر بگیر...
زمین، آدم،
خون، قرمز، سکوت."
تو هر شش ماه یه رمان مینویسی،
و در همون موقع، همه دخترهای خوشگل از قفسه گیرت میارن
و مستقیم میبرنت تو تخت.
حداقل کتاب‌های من یه جذابیتی دارن.
اگه سعی داری دختر گیر بیاری،
شاید بهتره رمان‌های رمانتیک بنویسی.
تموم چیزی که میگم اینه که عجله نکنید.
از خواهرهاتون بپرسید.
زندگیتون فقط برای زمان کوتاهی برای خودتونه...
از زمانی که خونه‌تون رو ترک میکنید تا زمان اولین حاملگی‌تون.
حتی وقتی بچه‌تون بزرگ میشه، شما به زندگی برنمیگردید.
از یه مادر بودن تبدیل به مادربزرگ شدن میشید.
اما همه میگن که بچه‌ها
بهترین چیزین که ممکنه براتون اتفاق بیفته.
همه کین؟
یادته چه اتفاقی برای همسایه‌هامون افتاد؟
ایرا؟
همسر اشتلسکی.
بله، شوهر الکلی.
که آسیاب پدرمون رو میگردوند.
تو کارت بازی روش شرط میبستد، و باختنش،
هر شب برای یه شب.
تا این که بالاخره برای پسر درشکه چی ترکش کرد.
آنتون!
از این کلبه...
میتونست بچه‌هاش رو ببینه که تو دور دست بازی میکنن.
بعدش یه روز، تصمیم گرفت که بره دخترش رو ببینه.
وقتی نزدیک شد،
دخترش هرزه صداش کرد،
و از حرف زدن باهاش سر باز زد.
کیرا!
اون شب ایرا تمام توانی که براش مونده بود رو جمع کرد،
به کلبه کوچیک با یه بطری بنزین رفت...
و یه کبریت روشن کرد.
بچه‌های ما نمیدونن چه قدر میتونن به ما آسیب بزنن.
فقط درک نمیکنن چرا...
چرا کسی بهت هشدار نداد؟
چه انتظاری داشتی؟ یه هشدار با چاپ خوب؟
این که تو فقط یه غذایی؟
این که تو همون چیزی هستی که جوجه میخوره تا قوی بشه؟
هیچکس بهمون هشدار نداد،
چون هر مادری فکر میکنه اون تنها کسیه که اینطوری حس میکنه...
و هر مادری تو بالشش گریه میکنه، تنها تو شب.
به جز مادر ما، که فقط به ما فحش میداد.
"تارزان شکست ناپذیر"
دنبال دردسر نگرد. فقط یه پسر خوب باش، باشه؟
باشه.
دوستای والدینم، استاشی و مالا رودینزکی،
از خودشون هیچ بچه‌ای نداشتن،
پس بعضی وقت‌ها والدینم اجازه میدادن که منو قرض بگیرن.
پدرم گفت،
که کلمه عبری کسایی که بچه ندارن
به کلمه تاریکی مربوطه
و کلمه تاریکی به فراموش کردن نزدیکه.
عدم وجود حافظه.
عدم وجود بچه‌ها.
عدم وجود روشنایی.
مادرم تنهایی میرفت.
به کجا، فقط میتونستم تصور کنم.
وقتی به یه خونه عربی سر میزنی،
خیلی مهمه که رفتارت یادت باشه.
انتظار میره بچه‌ها از گفتوگوی بزرگترها خارج بمونن.
فقط وقتی مستقیماً حرف زده شده،
میتونی کوتاه و خیلی مودبانه حواب بدی.
اگه تنقلات آورده شد،
چیزی رو انتخاب نکن که ممکنه خرد یا کوبیده شه.
اگه هنوز اصرار دارن چیزی بخوری،
فقط رد کن، اما با ظرافت، مثل یه نجیب زاده...
حتی اگه نمیتونی چشم از شیرینی‌ها برداری.
ما فقط به خاطر عمو استاشیت دعوت شدیم.
حواست به بچۀ الحلوانی باشه.
اگه، تو این موقعیت، تو این زمان وخیم،
مثل حیوون‌ها رفتار کنیم، نه تنها گستاخی محض میشه،
بلکه میتونه آسیب زیادی به آیندۀ مردممون بزنه.
ژاکت؟ ژاکت؟
دوست من، بیا، بیا، بیا.
خوش اومدی. خوش اومدی. خوش اومدی.
- از دیدنتون خوش حالم خانم. - سلام.
خوهش میکنم، همگی، میخوام که دوستم رو ببینید،
آقای استاو بزرگ.
آقای استاو کمک کردن که پسرم ادوارد
از یه حادثه ناگوار در شروع تابستون خارج شه.
از اومدنتون خوش حالم. خواهش میکنم، بیاید اینجا.
شاید، شاید پسر بچه دوست داشته باشه بره و تو باغچه بازی کنه.
خواهش میکنم. خواهش میکنم خانم.
میخوام بهتون نشون بدم...
صبح بخیر دوشیزه.
اسم من آموسه. و شما؟
اسمم آیشاست.
این برادرم آواده.
پدرتون...
پدر مفتخرتون پیشنهاد دادن...
که من بیام اینجا و با شما بازی کنم.
اون پدر من نیست. اون عموی مامانمه.
من اینجا زندگی نمیکنم. من طالبیه زندگی میکنم.
یهودیت رو چه طوری میشناسی؟
من تو رحافيا‎‎ تا الآن سه ساله که پیانو یاد میگیرم.
زبان زیباییه، و رحافيا‎‎ هم زیباست.
خیلی دست نخورده و ساکت.
طالبیه هم دست نخورده و ساکته.
اشکالی نداره اگه یه کم حرف بزنیم؟
همین الآنش حرف نمیزنیم؟
تو کشور برای هر دو گروه مردم فضای کافی هست.
فقط کافیه که یاد بگیریم با هم تو آرامش و احترام متقابل زندگی کنیم.
من یه برادر بزرگ تو لندن دارم.
داره درس میخونه تا وکیل شه.
وقتی بزرگ شدی میخوای چی بخونی؟
تو چی؟
تو هم یه وکیل میشی، از طرز حرف زدنت.
چی باعث میشه اینطوری فکر کنی؟
من میخوام یه کتاب بنویسم.
واقعاً؟ چطور کتابی؟
شعر.
- شعر؟ - بله. به فرانسوی و انگلیسی.
به عربی هم مینویسم اما هیچوقت به کسی نشون نمیدم.
شاعر یهودی خوبی هست؟
البته! لوین کیپنیس، ریچل،
ولادیمیر جابوتینسکی، جانیخوفسکی...
"نسلی از خدایان روی زمین راه میروند.
نسلی مست زندگی!
جدا شده از مردم بیمار
و خانواده مبتلایان."
میتونی از درخت‌ها بالا بری؟
یه دقیقه استراحت کن.
فقط یه دقیقه.
یه دقیقه استراحت کن،
فقط یه دقیقه.
پدر آموس هستم. میشه لطفاً با آقای الحوانی صحبت کنم؟
خب، میشه لطفاً بهشون بگید که ما چه قدر در مورد چیزی که اتفاق افتاده متاسفیم.
ما نگران سلامتی بچۀ عزیزم هستیم.
هزینه‌ها درمانی بچه رو میپردازیم، البته، به طور تمام و کمال
و خالصانه خواستار به اجرا در اومدن یه ملاقات تو روزهای آتی هستیم
تا توضیح بدیم و سعی کنیم چیزی که اشتباهه رو درست کنیم.
یه زمانی دوتا راهب بودن...
که تمام محدودیت‌ها رو به خودشون تحمیل میکردن،
بین بقیه چیزها،
اونا تصمیم گرفتن که تمام هند رو با پا بگذرونن.
اونا پیمان سکوت کامل هم بستن.
حتی تو خواب هم حرف نمیزدن.
یه کلمه در طول کل سال‌های سفرشون.
اما یه بار...
وقتی داشتن از کنارۀ رودخونه‌ای میگذشتن،
صدای یه زن در حال غرق شدن رو شنیدن که برای کمک داد میزد.
بدون یه کلمه، راحب جوونتر پرید تو آب.
زنه رو روی پشتش حمل کرد
و گذاشتش رو زمین.
دو راهب سفرشون رو در سکوت ادامه دادن.
شش ماه بعد،
راهب جوونتر یه هویی پرسید،
"بهم بگو...
فکر میکنی وقتی اون زن رو روی پشتم حمل کردم گناهی مرتکیب شدم؟"
دوستش با یه سوال جواب داد:
"چی؟ هنوز داری رو پشتت حملش میکنی؟"
آموس، وقتی من دانش‌آموز بودم، عاشق این بودم که اینجا بین گل‌ها مطالعه کنم.
و یه روز، بعد از کلاس، پدر آینده‌ت رو اینجا دید.
یادته در مورد کلمه "گل" چی گفتم؟
گل ترکیبی از کلمات "گاو نر" و "عطره".
"گاو نر" همون ریشه‌ای رو داره که "باروری" داره،
و "رایحه" حشرات رو جذب میکنه و گیاه رو بارور میکنه.
از نقطه ضعف من برای کلمات سود برد.
چیکار میتونستم کنم؟ همه پسرها باهاش معاشرت میکردن.
باید خودم رو برجسته میکردم.
این اتفاقی بود که افتاد.
یادآوری مثل سعی برای ترمیم یه ساختمون قدیمیه،
با سنگ‌هایی از خراب شده‌هاش.
و سنگ‌ها حافظه دارن.
میشه یه کم آستامینوفن داشته باشم؟
یه سر درد دارم که از بین نمیره.
باورشون نمیکنم. دیگه هیچکس رو باور نمیکنم.
دسیسۀ بزرگیه.
چی فکر میکنی؟ که پسرهامون براتون میجنگن؟
که اونا جون جوونشون رو برای شما به خطر میندازن؟
وقتی میگی تمومش یه دسیسه‌ست؟
بله، چون که این یه دسیسۀ بزرگه.
مثل تئاتره!
بن گوریون در خفا قبول کرد که اورشلیم رو به شاه عبدالله مفروشه،
تا بتونه مزرعه‌ش رو نگه داره.
اهمیت نمیدن که اونا ما رو سلاخی میکنن یا هممون رو میسوزونن.
چته؟ چی باعث میشه اینو بگی؟
یک میلیون بچه...
اگه جنگی باشه... وقتی جنگی باشه... ما میبریم.
دولتمون دقیقاً جلوی دروازه ایستاده.
واینستاده. دروازه‌ای نیست.
- یه پرتگاهه. - جلوی بچه نه.
مم.
هیچی رشد نکرده!
بیا اینجا.
میدونی...
که اگه سر کسی رو باز کنی و مغزش رو دربیاری...
میبینی که مغز ما چیزی جز گل کلم نیستن...
یه گل کلم به این اندازه.
عجب معجزه‌ایه که گل کلم به این کوچیکی،
میتونی آسمون و زمین،
خورشید و همۀ ستاره‌ها رو نگه داره.
میتونه نظریات افلاطون رو نگه داره، و موزیک بتهوون رو،
و اجراهای چخوف رو،
تمام دایناسورها و وال‌ها رو،
و امیدها و اشتیاق‌ها و اشتباهات و فانتزی‌ها رو.
و همینه.
آموس!
بیا باهامون بازی کن!
نمیتونم. مادربزرگم امروز میاد.
بچه‌ها! چیکار میکنید؟
منو ترک کردی.
هیچ زندگی‌ای اینجا ندارم.
تو جگر منو کباب میکنی. مادر خودت رو...
تنها کسی که ازت مراقبت میکنه.
فقط به خودت نگاه کن.
چطوری میتونه تحملش کنی؟
این مکان حال به هم زنه.
اوه. برات اونقدر خوب نیستم که جواب بدی.
باید تو ریونه ولت میکردم.
اینطوری بهتر میبود.
فانیشکا!
فانیا!
آموس، مادرت کجاس؟
فانیا!
باورش نمیکنی! تمام کتاب‌ها به فروش رفتن!
هر پنج تاشون!
گفتش بیشتر سفارش میده. همین الآنش هم داده، با تلفن.
پنج تا دیگه! گفت که این فقط شروعه!
بیا بریم ادیسون و یه فیلم ببینیم.
زارچی حواسش بهت هست، باشه؟
برای ما.
میتونید جهنم و بهشت رو تو هر اتاق پیدا کنید.
یه ذره پستی، و مردم برای هم مثل جهنمن.
یه ذره شفقت، یه ذره سخاوت،
و مردم بهشت رو در هم دیگه پیدا میکنن.
دوباره تبریک میگم.
هنوز نمیتونم باورش کنم.
سلامم رو به گاربو برسونید.
آموس، درست رفتار کن.
کتاب میخوای؟
چروخوفسکی.
به نظر صبرت به گیاهامون کمک کرده.
چرا نمیری خودت ببینی؟
وقتی خانواده‌م به خونۀ تو خیابون دوبینسکا نقل مکان کردن،
چندتا مستاجر از صاحب‌های قبلی به دست آوردیم.
یه افسر لهستانی به اسم جان تو اتاق جلویی زندگی میکرد.
هر جمعه، مادرم یکی از ما رو میفرستاد
با یه سینی داغ بیسکویت، تازه از تنور در اومده،
تا از طرف کل خانواده براش روز تعطیل خوبی آرزو کنه.
رفاه نسیبتون شه.
اون دستی به سرم میکشید...
بهم میگفت سیگانکا،
یه کولی.
و بهم قول میداد که منتظر میموند
و باهام ازدواج میکرد وقتی بزرگ شدم.
اما، یه روز...
صبح یه روز یکشنبه، قبل از این که خورشید طلوع کنه...
سرهنگ تصمیم گرفت که کلتش رو تست کنه.
دوتا گلوله از طریق پنجره بسته به سمت باغچه شلیک کرد.
شانسی، به یه کبوتر زد،
که روز بعد زخمی تو باغچه پیدا شد.
و بعدش یه گلوله به بطری روی میز شلیک کرد...
دوتا به لوستر...
و بعدش...
یه بار، یه نوشته تو شکاف توی یه میز کشو پیدا کردم.
به دست خط یه زن نوشته شده بود.
"به توله گرگ کوچیک گران‌بهای من،
در تموم زندگیم کسی رو بهتر و سخاوتمندتر از تو ندیدم.
و ارزش ندارم که کف کفش‌هایت را ببوسیم."
دوتا اشتباه املایی داشت.
با یه "n" امضا شده بود،
و لب‌هاش رو زیرش ترسیم کرده بود.
هیچکسی در مورد هیچکسی هیچی نمیدونه...
نه حتی شخصی که باهاش ازدواج میکنی،
و نه حتی خودمون.
ما هیچی نمیدونیم.
اما اگه بعضی اوقات تصور میکنیم که چیزی رو میدونیم،
حتی خیلی بدتره.
بهتره که بدون دونستن زندگی کنی،
تا تو اشتباه.
29 نوامبر 1947.
امشب...
در دریاچه ساکسس، در نیویورک،
مجمع عمومیِ سازمان ملل متحد برای چی رای گیری میکنه؟
اتحاذ طرح کمیته ویژه سازمان ملل در فلسطین.
و این طرج چیه؟
برای ساخت دو ایالت از قیمومیت بریتانیا:
یکی یهودی، یکی عربی.
- کی باهاش مخالفت میکنه؟ - ائتلاف مسلمان و بریتانا.
و چرا؟
اونا یه ایالت عربی تحت حمایت بریتانیا میخوان.
مثل مصر، اردن و عراق.
آفرین!
میدونی، اسم دریاچه ساکسس،
بر عکس دریای دریای اشک‌هاست؟
با نماد شدن مردم ما برای شاعر بیالیک.
- این جالبه. - جالبه.
نروژ... بله.
پاکستان...
نه.
پاناما...
بله.
پاراگوئه...
بله.
میشه لطفاً کمکم کنی؟
فیلیپین...
بله.
لهستان...
بله.
عربستان سعودی...
نه.
سیام... غایب.
سوئد...
بله.
سوریه...
نه.
ترکیه...
نه.
اکراین...
بله.
آفریقای جنوبی...
بله.
جماهیر شوروی...
بله.
انگلستان...
ممتنع.
ایالات متحد...
بله.
اروگوئه...
بله.
ونزوئلا...
بله.
یمن...
نه.
یوگسلاوی...
ممتنع.
تحلیلِ
کمیته موقت برای فلسطین
با 33 رای به تصویب رسید... 13 مخالف، 10 ممتنع.
ملت یهود زنده است! ملت یهود زنده است!
غیرقابل باوره. غیرقابل باوره.
همه چیز در حال تغییر کردنه.
بهت گفتم که میشه.
برات آرامش آوردیم!
نمیتونی تصور کنی که پسرهای غیر یهودی با من چیکار کردن،
تو مدرسۀ ویلنا.
بعدش، وقتی پدرم، پدر بزرگ تو، برای شکایت اومد به مدرسه،
اونا به اونم حمله کردن.
انداختندش رو زمین،
و شلوراش رو وسط حیاط در آوردن.
تموم بچه‌ها خندیدن.
و معلم‌ها نگاه کردن و ساکت بودن.
بعضی‌هاشون هم خندیدن.
قلدر ممکنه برای تو هم یه روزی قلدری کنن،
تو خیابون یا تو مدرسه.
شاید حتی این کار رو کنن چون فقط یه خورده شبیه منی.
اما از الآن، حالا که ما ایالت خودمون رو داریم،
فقط به خاطر این که یهودی هستی برات قلدری نمیکنن.
دیگه هیچوفت.
چند ساعت بعد، ساعت 7 صبح،
وقتی هممون خوابیم.
به ماشین‌های یهودی تو اورشلیم شلیک شد،
که تبدیل به شورش‌هایی در سطح کشور شد.
اسم رمز من گاریبالدیه.
بهتون یاد میدم چه طوری
در تلاش های وطن پرستانه در زمان جنگ ما کمک کنید.
شما کمک میکنید...
شما کارگاههای ذخیره سازی و آلونک‌ها رو میگردید،
برای کیسه‌های خالی تا با شن پر شن،
و بطری‌های خالی برای ساخت "کوکتلمولوتوف"،
که برای دشمن خیلی گواراست.
شما از زمین‌های خالی گیاه‌های خوراکی جمع میکنید،
تا کمک به از بین رفتن گرسنگی تو اورشلیم شه،
و ما به عنوان نگهابان هم خدمت میکنیم،
تا تمام حرکات بریتانیایی‌ها رو رصد کنیم.
حالا برید!
چقدر زیباست!
بشورشون و منم الآن میپزشمون.
باید بعد از تموم دنبال غذا گشتن‌هات گرسنه باشی.
یه خورده آب بذار تو این.
فانتیکا؟
من به گارد ملی پیوستم.
چیزی نداری در موردش بگی؟
میخوای چی بگم؟
تبریک. خیلی شجاعی.
جنگ به خونمون نفود کرده بود.
زندگی شد جیره، کیسه شن،
عزاداری.
تو زندگی اشخاص،
و زندگی ملت‌ها.
بدترین درگیری بین دو ملت زجر دیده فوران کرد.
فقط تو تصورات آزار و اذیت باعث اتحاد در همبسگی میشه.
جنگیدن کنار هم برای علیه ستگیر ظالم.
در واقعیت،
دو بچۀ همون پدر متعدی،
الزاماً متحد نمیشن.
اغلب، هر کدوم برادرش رو،
موج تهدید کنندۀ پدرش میبینه.
اروپایی‌ها از عرب‌ها سوء استفاده کردن، با استعمار تحقیرشون کردن...
و همون اروپایی‌ها، یهودی‌ها رو آزار و اذیت و نابود کردن
اما عرب‌ها ما رو به عنوان شاخۀ گستاخ جدیدی
از استمعار و بهره برداری اروپایی‌ها میبینن،
و ما هم عرب‌ها رو به عنوان برادر در هنگام سختی نمیبینیم،
بلکه بیشتر، به عنوان ضد یهودی‌ها، در لباس نازی.
... بعد از 30 سال از قیمومیت بریتانیا...
ایالت جدید متولد شد،
با اعلام دیوید بن گوریون در تل آویو فقط در چند ساعت پیش،
برای هفته‌ها، زیر زمین ساختمون ما تبدیل به یه جور پناهگاه
برای مقاومتِ ساختمون بالای ما شده بود.
داری میکشی. درد میکنه.
این چیه؟ همه جا پخش میشه.
نمیتونی چنین گندی اینجا بزنی!
صدتا یهودی دیروز زنده نزدیک شیخ جراح سوزونده شدن.
تو کاروانی بودن که میرفتن سمت بیمارستان و دانشگاه.
صد نفر!
دکترها، پرستارها، دانش‌آموزها.
- چرا نجاتشون ندادیم؟ - بریتانیا بهمون اجازه نمیدادن.
کی اصلاً میتونه این مرغ رو بخوره،
وقتی چنین چیزای وحشتناکی دقیقاً جلومون انجام میشن؟
بچه‌ها دو ماهه گوشت نخوردن.
بفرما، خانم.
بعدی کیه؟
وقتی دوستش مرد،
وقتی غم‌نامۀ واقعی خارج از صفحات رمان‌های مادرم اتفاق افتاد،
زجر اصلاً رمانتیک نبود.
یه توافق آتش بس با مصر هست.
بعدیش با اردنه، و بعدش سوریه و لبنان.
وقتی بریتانیایی رفتن،
خط‌های سفید دور اسرائیل کشیده شد.
همسایه‌هامون به خونه‌هاشون برگشتن،
سرخوش و خوش بینانه،
و ما رو به حال خودمون گذاشتن.
آفرینش دور از ذهن ایالت جدید اسرائیل،
باعث خاموش شدن هزاران سال از اشتیاق یهودی‌ها شد،
برای سرزمین مادری برای خودشون.
شاید مادرم کمبود این شور رو احساس کرد، این رویا،
چون یه هویی دست از گفتن داستان‌هاش برداشت.
چشم‌های من چی میبینه؟
یه پسر، حدود سه سال، ایستاده در وسط یه خیابان
و یه ماشین نظامی به سرعت به سمت اون میرود.
من تمام توانم رو جمع کردم.
بهش فریاد زدم.
"پسر! پسر!"
به نظر فریاد من بهش رسید،
چون اون سریعاً پرید کنار.
کی میدونه؟ شاید مادرش اونو تنها گذاشته،
و شاید اون فقیره و نمیتونه ازش پشتیبانی کنه...
و نمیتونه تحمل گرسنگیش رو ببینه،
یا شاید اون یتیمه.
بله، چنین بچه‌هایی در دنیای ما هستن.
ساندویچت رو بده من!
خون‌های ما بیهوده ریخته نمیشه.
ملک متروک.
پونزده دقیقه‌ای برمیگردم.
میشه باهات برم؟
نیاز دارم یه کم تنها باشم.
تو هم میتونی تنها باشی.
به زودی برمیگردم.
شاید بالاخره بتونی بهم بگی.
چه چیزی در مورد توئه که باعث میشه این همه عاشقت باشم؟
بیشتر از همه چیز...
بیشتر از هر چیزی، من عاشق معصومیت توئم.
تا حالا با هیچ چیزی مثل اون مواجه نشدم.
حتی بعد از این که کل زندگیت رو سپری کردی،
و همه نوع تجربه داری،
معصومیتت هیچوقت ترکت نمیکنه.
فکر میکنم تو بزرگ میشی تا یه مردی شه
که باز و مشتاق مثل پدرته،
اما تو مردی هم میشیم که ساکت و بسته و پُره.
مثل یه چاه تو یه روستای متروکه
میتونی جفتش باشی.
من یه وحشتی احساس کردم، انگار که تو افق های دور،
یه فاجعه مبهم در حال شکل گیری بود.
مادرم شروع به داشتن سردردهای مداوم کرد.
میگرنش بهش بیخوابی میداد.
دکتر قرص خواب آور و آرام بخش تجویز کرد...
اما اتفاقی نیفتاد.
خواهشاً از دستم عصبانی نباش، آموس.
الآن برام یه خورده سخته.
میبینی که چقدر سعی میکنم که اوضاع رو راست و ریست کنم
ممنونم آموس.
میدونم که کاملاً میتونم بهت تکیه کنم.
- شب بخیر. - شب بخیر.
بابا؟
بخواب... بخواب.
من خیلی خوش شانسم. من خیلی خوش شانسم.
ساعت 7 و سر خط خبرها به این شرح است.
این سال هم، نیاز فوری برای پیدا کردن خانه
برای کودکان معصوم با خانواده‌های سرپرست در سطح کشور وجود دارد.
فقط در سال گذشته، 50,000 کودک در خانه‌ها جا داده شدند.
علاوه بر این دستاورد، هنوز 20,000 بچه وجود دارند
که ماه‌های زمستان را در چادرها سپری کردند.
10,000 بچه بین سن‌های 5 تا 12،
نیاز به خانه‌های موقت برای این زمستان
در سطح کشور دارند.
ریشۀ برنامۀ کودکان شامل تمام خانه‌های اسرائیل میشود
تا یک بچه را از کمپ سرپرستی کنند...
اون داره خودش رو مجازات میکنه.
تا فقط منو مجازات کنه.
- من انجام داده‌ام. - من انجام داده‌ام.
- من در حال انجام بوده‌ام. - من در حال انجام بوده‌ام.
میبایست انجام میدادم.
- میبایست انجام میدادم. - میباست در حال انجام میبودم.
برو...
برو بیرون خونه یه کم بازی کنه.
اما مواظب باش.
همه چیز اون بیرون هست.
تمام زن‌ها به مهربونی و صداقت تو نیستن.
هر موفع دوست داشتی میتونی برگردی خونه.
چیزی نیاز داری؟
آموس اینجاست.
پدرم و من به مردم گفته بودیم که آنفولانزا داره،
یا حساسیت خاصی به نور خورشید،
یا این که خیلی خسته میشه.
به کسی چیزی رو که جفتمون میدونستیم رو نگفتیم.
تنها کسی که میدونست بهترین دوست مادرم بود.
آموس.
اشعه‌ای از خورشید هستی، میدونی؟
مادرت میگه که تو روشناییش هستی.
تو بچۀ باهوش و حساسی هستی.
میدونی، یه حسی دارم...
که وقتی بزرگ شدی، نویسنده میشی.
من نویسنده نمیشم.
من حساس نیستم!
من یه کشاورزم یا یه مسموم کننده سگ با سرنگی پر از زهر میشم.
- روز خوبی داشته باشی. - تو هم همینطور...
میدونی وقتی تارزان گاوچرون‌ها و سرخ‌پوست‌ها رو دید چه اتفاقی افتاد؟
چه اتفاقی افتاد؟
تارزان از رو یه درخت دید که گاوچرون‌ها و سرخ‌پوست‌ها پایین میجنگیدن.
یه گاوچرون یه مار رو از گلو گرفت،
و زهرش رو ریخت تو دهن سرخ‌پوسته.
بعدش سرخ‌پوسته یه کاکتوس خاردار برداشت،
و زدش...
به چشم‌های آبی گاوچرون.
تارزان از بالا دید،
و فکر کردی که چیکار کنه،
و بعدش چی؟
فردا بهتون میگم.
داستان عالی بود. کجا شنیدیدش؟
هی... اون بابات نیست؟
کجا؟
آه!
آموس... تو خیلی خوب رفتار میکنی.
مادرت یه سردرد وحشتناک داره.
صدات ور پایین نگه دار.
و دویدن دور و ور ممنوع، باشه؟
برو سراغ در.
- چیزی نیاز داری؟ - نه، ممنونم.
پس چرا نمیخوابی؟
اینطوری راحتم، ممنونم.
- دکتری رو میبینی؟ - دکتری نیاز ندارم.
- مادر، تنهاش بذار. - دخالت نکن آریه.
خیلی نمایشی رفتار میکنه، انگار شایستگی ماه رو داره.
که چی؟ حال و هوا. افسردگی.
فقط نشون میده که دلش جوونه.
انگاری بهش سخت میگذره اینجا!
بقیه ما داریم تو عیش زندگی میکنیم!
بنگر، امروز بهشت و زمین را احضار میکنم تا شهادت دهند،
که من در حضور از شما زندگی و مرگ را نهاده‌ام،
برکت و نفرین.
از این رو زندگی را برگزینید،
تا که شاید شما و نوادگانتان زندگی کنید.
مشق‌هات رو تموم کردی؟
فانیا؟
چطوری خوابیدی؟
خب، بالاخره خوب خوابیدم.
قرص‌های جدید باید کار کرده باشن.
کلی رویا داشنم.
یکیش در مورد کسی بود که سال‌ها بهش فکر نکرده بودم.
تو ریونه، یه تاجر خز پولدار بود،
که حتی از پاریس هم سفارش داشت.
چون یه نوع نادر خز داشت، روباه نقره‌ای.
خزی که مثل شبنم تو روشنایی ماه برق میزد.
اما یه روز...
تاجر تبدیل به یه گیاهخوار میشه.
خونه‌ش رو ول کرد و یه آلونک کوچیک تو جنگل ساخت،
چون احساس تاسف میکرد،
برای صداها روباهی که شکار کرده و کشته بود برای خزهاشون.
و بعدش کاملاً محو شد.
وقتی من و خواهرهام میخواستیم هم رو بترسونیم.
سه تامون تو تاریکی رو فرش دراز میکشیدیم،
و نوبتی شروع به تعریف میکردیم...
چطوری مردی که یه زمانی خز فروش پولداری بود...
حالا لخت تو جنگل پرسه میزنه.
شاید بیماری هاری داره؟
شاید فریادهای وحشتناکی رو زوزه میکشه؟
اما هرکسی که مرد روباهی رو شب تو جنگل میبینه،
از وحشت موهای سرش سفید میشه.
عذرمیخوام. این قراره چی باشه؟
یه کنایه؟ داستان همسرهای پیر؟
ببخشید.
برای مدرسه و کار دیر نکنید پسرها.
چته؟ مشکلت چیه؟
ببخشید. تقصیر منه.
امروز تصمیم گرفتم که دو مرد زندگیم رو دعوت کنم
تا تو یه رستوران ناهار بخوریم.
بابا میدونه؟
غافلگیرش میکنیم.
بیا بریم دفترش،
و مثل یه حشره موذی از توی یه کتاب بکشیمش بیرون.
بیا.
امروز تو اسب سوار من میشه.
- اسب سوار چیه؟ - اسب سوار یه شوالیه‌ست.
"شوال" فرانسوی به معنای اسبه،
و "شوالیه" یه شوالیه سوار بر اسبه.
ممنونم.
آریه.
یه لحظه منو ببخشید.
چه اتفاقی افتاده؟ والدینم خوبن؟
والدینت خوبن؟ همه خوبن؟
بله، همه خوبن.
داریم غافلگیرت میکنیم.
داریم بیرون میبریمت ناهار.
مطمئناً. چرا که نه؟
امروز من خرج میکنم،
و ممنونم میشم اگه گرون‌ترین اقلام تو منو رو سفارش بدید.
حاضرید؟
بله.
سوپ سبزیجات.
و مرغ با پوره سیب زمینی، لطفاً.
همون هم برای من، لطفاً.
فانیا؟
فقط برنج سفید، لطفاً.
و یه فنجون قهوه سیاه.
ممنونم.
فانیا؟
فانیا؟ فانیشکا؟
مامانی، حالت خوبه؟
اون به استراحت مطلق نیاز داره.
ازش مراقبت میکنم.
ممنونم دکتر.
اینا قرص‌های جدیدن.
میخوابوننت.
یه کم بیشتر آب بخور.
نمیدونم چطوری کمکت کنم.
من مسئولیتت نیستم.
فانیا، من نمیدونم چطوری بهت کمک کنم.
شاید ببرمت تل آویو.
تا با خواهرهات باشی و یه هوای تازه بخوری.
بله، هوای تازه.
این غرامت نیست. نمیتونن چیزی رو که از ما دزدیدن نگه دارن،
و ما به پول نیاز داریم تا بازمانده‌ها رو جذب کنیم.
در مورد چی حرف میزنی؟
این خون بهاست. نمیتونیم بفروشیمش.
چند روز تو تل آویو و به خوبی روز اولت میشی.
تعجبی نداره بدبختی. تو اورشلیم زندگی میکنی.
ما ازت مراقبت میکنیم. فقط باید استراحت کنی.
فانیا، بیا یه کم کیک بخور.
گرسنه نیستم.
اصلاً نمیخوری.
شبیه مادری.
تغییر منظره به نفعشه.
- اون اهل اورشلیمه. - حتی نمیدونه یه ساحل چیه.
تابستون اینجا خیلی میشه.
درسته.
اون شب، رودخانه آیالون،
از سواحل سر ریز کرد،
و بخشی از تل آویو رو آب برد.
مادرم تو فرهنگ روحانی زیبایی گرفته شده بزرگ شد،
که در نهایت بال‌هاش نقش بر آب شد،
رو سنگ خشن اورشلیم، داغ و غبار آلود.
بیست سال بعد از تموم کردن تحصیلاتش تو ریونه،
دختر مدرسه‌ای احساسانی،
با زندگی روزانه مواجه شده بود،
امواج گرما، فقر، و خشونت.
پوشاک، میگرن،
خط سهمیه، ازدواج.
قرار بچگیش زیر پا له شده بود،
و با یکنواختی خود زندگی به تمسخر گرفته شده بود.
شاید وقتی زندگی شکست خورد تا قول‌های دوران جوونیش رو به سر انجام برسونه،
مادرم شروع به تجسم مرگ کرد،
به عنوان یه معشوق محافظ و آرامش بخش.
ورژن من از داستانش متفاوت تموم میشد.
اما این داستان خودش برای گفتن بود.
پدرت خونه‌ست؟
یه تماس از تل آویو هست. ضروری، خواهش میکنم.
چند سال بعد از مرگ مادرم،
من پدرم و کل اورشلیم رو ترک کردم.
اسمم رو عوض کردم،
و تنهایی رفتم به هولدا تو کیبوتص.
رویای مادرم.
شیر و عسل،
باعث شکوفایی کویر،
پیشگام.
سلام.
آموس؟
سلام!
از من بلندتری!
میشه چمدونم رو بهم بدی، لطفاً؟
ممنونم.
با این که خودم رو مجبور کردم که یاد بگیرم چطوری تراکتور برونم...
شلنگ آبیاری درست کنم،
هدف رو با تفنگ شکاری ساخت چک بزنم،
بازم نتونستم خودم رو دگرگون کنم.
هیچکس پوست سوختۀ منو قبول نکرده بود.
همه کاملاً به خوبی میدونستن، و من خودم هم میدونستم،
که حتی وقتی پوست منم برنزه شده بود،
من هنوز از درون پژمرده‌م.
این الآن مدرسۀ منه.
تنها راه کامل نگه داشتن یه رویا،
امیدوارانه و نه باعث نا امیدی،
اینه که دیگه سعی در دوباره زندگی کردنش نداشته باشی.
رویایی که به واقعیت تبدیل شده، رویایی ناامید کننده‌ست.
ناامیدی ذات رویاهاست.
مادر.
ارائه‌ای از بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال 30NAMA.com